27-01-11

Recensenten over 'Gek van een eiland'

Gek van een eiland.jpgEr verschenen veel leuke reacties op 'Gek van een eiland'. Soms krijgen recensenten (zij die over boeken schrijven in kranten of tijdschriften) wel eens een veeg uit de pan omdat ze het boek wéér niet hebben begrepen, maar dat is niet altijd terecht! Vaak hebben de critici het boek wél begrepen en geven ze een mooie beoordeling en bespreking van het verhaal.

Het doet altijd deugd een bespreking te lezen van iemand die het boek heeft gelezen zoals ik het wou schrijven...
Hierna een bloemlezing uit de vele reacties. 


Anita Wuestenberg in 'De Bond' (25 jni 2010):

Dit boek van Koen D'haene verscheen in de reeks Lekker Lezen, wat staat voor snel, echt en ontspannend. Ik hoop dat (veel lezers) de weg naar dit boek zullen vinden.
Wout trekt met zijn moeder een weekje naar Terschelling om samen te bekomen van een plotse scheiding van Wouts ouders.
 Moeder wil graag dingen samen doen, Wout ontmoet een meisje waarmee hij zoveel mogelijk tijd wil doorbrengen. Doorheen het voor jongeren herkenbaar verhaal weeft de auteur een verrassende legende en een tragische gebeurtenis uit het verleden. Wie Terschelling nog nooit bezocht, krijgt echt zin om het eiland te ontdekken. 
Een authentiek verhaal dat ook minder vlotte lezers een niet zo rechtlijnig verhaalverloop leert waarderen en hen uitnodigt tot reflectie over gevoelens en beweegredenen van personages. Dat zijn belangrijke vaardigheden om tot 'literair lezen' te komen.


Jet Marchau in 'Kerk & Leven' (28 april 2010):

'Gek van een eiland' is het verhaal van Wout, zestien, die met zijn moeder een weekje op vakantie is op het Nederlandse Waddeneiland Terschelling. Daar wordt hij voor het eerst verliefd, natuurlijk een cruciaal ogenblik in zijn leven. De jongen wordt echter geslingerd tussen zijn liefje en moeder Jana, die na haar scheiding troost en een tweede leven zoekt bij haar zoon. Daarbij stelt ze zich ergerlijk hip op.
Vanuit deze moeder-zoon-relatie vertrekken draden naar een parallel verhaal uit het verleden evenals naar plaatselijke legenden. Een problematische moeder-dochter-relatie vraagt om verdere uitwerking. De verschillende lagen verlenen het verhaal diepgang en maken het boeiend. De stranden, de wadden en de grilligheid van de natuur op Terschelling vormen een gepast decor voor wisselende emoties. Een vlot, rijk en sfeervol verhaal met aanzetten tot diepgang.
 

Hilde de Boeck op de recensiewebiste 'Pluizer': 

Wout gaat met zijn moeder een weekje naar het Friese eiland Terschelling. Het zou een ontspannende reis moeten worden, na een voor hen beiden verdrietige periode. Wouts papa heeft hen verlaten en is bij zijn vriendin in Rio de Janeiro gaan wonen. Wout mist hem erg maar mama mijdt liever dit onderwerp en is boos op papa. Wanneer ze aankomen in het vakantiehuisje doet Martje, de eigenares, heel vreemd en kortaf tegen hen. In tegenstelling tot haar mooie dochter Johanna. Wout heeft onmiddelijk aandacht voor haar. Wout ontdekt dat de verhouding tussen Martje en Johanna totaal het tegenovergestelde is van zijn verhouding tot zijn moeder. Wout en mama zijn echte vrienden en Wout heeft de indruk dat Martje haar dochter haat. Wout gaat geregeld op stap met Johanna, die hem het eiland toont. Mama is zelfs een beetje jaloers. Wout moet stilletjesaan een beetje afstand nemen van z'n moeder, hoe moeilijk dat ook is. Johanna vertelt aan Wout hoe het eigenlijk komt dat haar verhouding met Martje zo slecht is: na het verongelukken van haar zoon heeft ze Johanna geadopteerd maar Johanna kan nooit zijn plaats innemen. Bovendien lijkt Wout sprekend op haar zoon. Vandaar dat Wout geregeld gevolgd werd door Martje. Wout probeert Martje te helpen in het verwerken van het verdriet en ook Johanna een plaats te geven in Martjes hart.
Wout neemt ons mee naar prachtige plaatsen op het eiland. Het lijkt alsof je zelf deze plaatsen ontdekt. Je kan je als lezer een mooi beeld vormen van het eiland. De Friese zinnen die Martje nog gebruikt, vind je achteraan in het boek vertaald terug. In het verhaal wordt verwezen naar andere geschiedenissen en vertellingen over het eiland. Het verhaal van de heks Ritskemoei en haar zoon Sjoerd lijkt sterk op het leven van Martje. Dit is de legende waarop het boek gebaseerd is. Je vindt het terug achteraan in het boek. Deze aangrijpende jeugdroman is een verhaal van en vol verhalen. 


Dettie op de Nederlandse recensiewebsite 'Leestafel':

Wout gaat met zijn moeder een weekje op vakantie naar Terschelling. Het is een zwaar jaar geweest. Vlak voor Kerstmis verdween zijn vader plotseling naar Rio de Janeiro. Hij had een vriendin en ging bij haar wonen. Wout heeft daarna niets meer van zijn vader gehoord.
Aanvankelijk waren zijn moeder en hij kapot van verdriet maar op een dag gooide zijn moeder het roer om. Pa was een egoïst, nu zijn zij aan de beurt. Ze ging samen met vriendinnen of met Wout naar de film of naar het theater en daarna lekker wat drinken ergens. Wout kan goed met zijn moeder opschieten, ze plagen elkaar veel en kunnen ook erg lachen met zijn tweeën. En nu gaan ze naar Terschelling. Wout heeft het verdiend vindt zijn moeder.
Als ze aankomen doet de eigenaresse  van het vakantiehuisje, Martje, heel raar en stug tegen hun tweeën. Gelukkig is haar dochter Johanna veel leuker, Wout vindt haar zelfs érg leuk. Maar Johanna en Martje zijn tegen elkaar helemaal niet aardig, sterker nog, zij hebben constant ruzie.
Maar Wout en Johanna kunnen prima met elkaar opschieten. Tijdens een wandeling vertelt Johanna aan Wout hoe het komt dat zij zulke problemen met Martje heeft en Wout vertelt Johanna over zijn vader. Hoe moeilijk hij het er mee heeft dat z'n vader weg is en gek genoeg denkt hij op het eiland veel meer aan hem dan thuis. Johanna vindt het idioot dat zijn vader niets meer van zich laat horen.
Ondertussen is Wout stapelverliefd op Johanna en wil hij steeds bij haar zijn, tot teleurstelling van zijn moeder die had verwacht dat ze alles samen zouden doen. Wout neemt voor haar een beetje de plaats van haar man in en Wout wil meer vrijheid, wat losser met zijn moeder omgaan, hoe leuk en hip ze ook is.
Na die week is er veel veranderd voor de vier mensen. De ontspannen leuke vakantie pakte heel anders uit maar heeft wel dingen open gegooid en bespreekbaar gemaakt.
Het is een verhaal dat je af en toe verrast. Je verwacht bepaalde reacties van de personages en die zijn juist net anders dan je denkt.  Koen D'Haene beschrijft het eiland zelf ook op een mooie manier, je zou er zo naar toe willen.
Achterin het boek staan verwijzingen naar boeken waar personages in voorkomen die D'Haene ook gebruikt heeft voor dit boek. Ook gebruikt hij enkele  legendes over de Friese Waddeneilanden in zijn verhaal en natuurlijk komt de Terschellingse zanger Hessel in het boek voor.
Er gebeurt erg veel, er worden diverse thema's aangesneden, in mijn ogen een beetje te veel. Hoofdthema's waren afscheid nemen, aanvaarden, loslaten maar ook verliefdheid en' houden van' en de natuur  speelden een belangrijke rol.
Al met al wel een mooi verhaal.
 

Barbara Artoos op http://www.lees-wijzer.be:

‘Gek van een eiland’ is een op het eerste gezicht wat rare titel. Toch is het een vlag die in dit geval de lading dekt. Correcter moet ik zelfs de verschillende ladingen zeggen. Het boek vertelt het verhaal van Wout en zijn moeder, die samen op Terschelling op vakantie gaan. Die vakantie hebben ze allebei nodig na het plotselinge vertrek van vader, die in Brazilië bij zijn nieuwe vriendin is ingetrokken. Ze kiezen voor de Waddeneilanden omdat ze nood hebben aan rust en stilte, maar dat is niet echt wat hen daar te wachten staat. Ze maken kennis met Martje en Johanna, de eigenaars van hun vakantiehuisje.

Letterlijk genomen is de ‘gek van het eiland’ uit de titel zonder twijfel Martje. Zij verloor deels door haar eigen toedoen haar zoon, Arjen, tijdens een van de stormen op het eiland. En dan blijkt Wout als twee druppels water op Arjen te lijken… Via deze verhaallijn probeert de schrijver wat spanning in het verhaal te brengen, maar dat lukt niet volledig. Ik zou het eerder een snuifje mysterie noemen. Waarom Johanna en Martje zo raar op hem reageren, de sfeer op het eiland, Martje die hem achtervolgt, het blijft allemaal heel bizar, tot Johanna eindelijk het verhaal uit de doeken doet. Lezers die echt op zoek zijn naar een brok goed uitgewerkte spanning, gaan in dit boek op hun honger blijven zitten.

Maar deze relatieroman heeft heel wat meer te bieden. De titel ‘gek van een eiland’ verwijst ook naar de bizarre band of verbondenheid die Wout met het eiland voelt, zelfs al van voor zijn bezoek. ‘Wout voelde een vreemde verbondenheid met de verhalen van de eilanden. Alsof hij hier in een vorig leven al eens was geweest. (…) Hier op Douwkes Plak overvalt het gevoel dat hij hier al eerder is geweest hem weer. Dit eiland heeft een vreemd effect op hem.’ Gek van iemand worden, in de zin van 'iemand op de zenuwen werken' geldt voor zowat alle protagonisten. Mama ergert zich heel erg aan Johanna, die Wout opeist. ‘Ga jij maar lekker met Johanna naar die zanger luisteren. We kunnen niet de hele vakantie met zijn tweetjes optrekken, hé?’ Johanna ergert zich dan ook aan mama, die in de weg staat van de ontluikende relatie tussen Johanna en Wout. Johanna en Martje staan ook als kemphanen tegenover elkaar: Johanna verwijt Martje dat in Martjes hart alleen plaats is voor Arjen en geen plaats voor Johanna. Zelfs Wout, die bij het vertrek een hele hechte band met zijn moeder heeft, wordt na een tijd wrevelig van de manier waarop zijn moeder mokt wanneer hij er met Johanna op uit trekt. ‘Gek op iemand zijn’ kan ook betekenen ‘iemand heel graag zien’, en in die zin heeft het duidelijk betrekking op Johanna en Wout, die tijdens hun verblijf verliefd op elkaar worden. ‘Haar schoonheid en de zachtheid waarmee ze hem van de modder verlost, staan ver boven alle aardse viezigheid. De modder verandert niets aan hoe hij zich voelt. Dolgelukkig en hopeloos verliefd.’ 

Maar je kunt ook gek worden van een andere hevige emotie, namelijk verdriet. Het verdriet heeft Martje na al die jaren bijna verteerd, en overspoelt haar als een verse golf op het moment dat Wout voor de deur staat. Maar ook Wout gaat gebukt onder zijn eigen verdriet om zijn vader, waar Wout heel erg mee worstelt. ‘hij mist pa en weer kan hij bij niemand terecht met zijn gevoelens. ‘Dat is lastig, (…) ik mag tegen mams geen woord over pa zeggen. Ze gaat ervan uit dat ik hem uit mijn leven heb gebannen, net zoals zij dat gedaan heeft…’

Al deze betekenissen zitten op hun eigen manier, onderhuids of meer in detail uitgewerkt verweven in ‘Gek van een eiland’. Zoals al eerder vermeld, is het boek vooral een ‘relatieroman', waarin tegen de achtergrond van het verhaal, vooral de relaties tussen de hoofdpersonages onderling onder de loep worden genomen. 

Commentaren

gelukkige verjaardag

Gepost door: deny | 11-02-11

De commentaren zijn gesloten.